Lista notatek
Budowa zdania
Podtematy
Tzw. W-Fragen to pytania szczegółowe (otwarte), czyli takie, na które nie można odpowiedzieć „tak” albo „nie”. Rozpoczynają się od zaimków pytających, po których występuje czasownik. (W języku niemieckim w pytaniach czasownik zawsze stoi na drugim miejscu.)
W języku niemieckim wszystkie zaimki pytające rozpoczynają się na literę w (np. wer, was, wo, wann), stąd nazwa W-Fragen.
Przykłady:
Wer bist du? (Kim jesteś?)
Wo wohnt deine Cousine? (Gdzie mieszka twoja kuzynka?)
Wann können wir beginnen? (Kiedy możecie zacząć?)
Was hast du gestern gemacht? (Co robiłeś wczoraj?)
Czasami częścią wyrażenia pytającego jest przyimek, który wówczas stoi bezpośrednio przed zaimkiem pytającym.
Przykłady:
Mit wem sprichst du? (Z kim rozmawiasz?)
Seit wann lernst du Deutsch? (Od kiedy uczysz się niemieckiego?)
In welchem Monat bist du geboren? (W jakim miesiącu się urodziłaś?)
Bezokolicznik zależny z „zu” w zdaniach
W języku niemieckim wyróżniamy dwa rodzaje bezokoliczników: zależny i prosty.
Bezokolicznik zależny – z „zu” stosujemy, kiedy czasownik w zdaniu głównym odnosi się do czasownika w zdaniu pobocznym: Ich versuche, früher zu kommen.
Bezokolicznik prosty – bez „zu” stosujemy:
- po czasownikach modalnych (müssen, können)
- po czasownikach bleiben, lassen, werden
- po czasownikach zmysłu (hören, sehen, fühlen)
- po czasownikach ruchu (fahren, gehen, kommen)
Zdania przydawkowe
Zdania przydawkowe wprowadzamy za pomocą zaimków względnych, które łączą zdanie główne ze zdaniem pobocznym. Zaimki względne w języku niemieckim to: „der, die, das, die“. Na język polski tłumaczymy je jako „który, która, które, którzy“. W zdaniach przydawkowych czasownik znajduje się na końcu.
Przykłady zdań przydawkowych
- Das ist das Mädchen, das mit mir Deutsch lernt. (To jest dziewczyna, która uczy się ze mną niemieckiego.)
- Da steht der Mann, der sich für Englischlernen interessiert. (Stoi tam mężczyzna, który jest zainteresowany nauką języka angielskiego.)
- Dort ist die Frau, die mich oft besucht. (Tam jest kobieta, która często mnie odwiedza.)
- Meine Freundin mag Blumen, die schön riechen. (Moja dziewczyna lubi kwiaty, które ładnie pachną.)
Przeczenie
W języku niemieckim przeczenie można wyrazić na kilka różnych sposobów:
Przeczenie za pomocą „Nein“
- Bist du müde? Nein, ich bin nicht müde. (Jesteś zmęczony? Nie, nie jestem zmęczony.)
Przeczenie za pomocą „nicht“
Używamy go, kiedy negujemy czasownik lub całe zdanie.
- Er isst nicht. (On nie je.)
- Das ist nicht billig. (To nie jest tanie.)
Przeczenie za pomocą „kein/keine“
Używamy go, kiedy negujemy rzeczownik. Czasem słowo „kein/keine” możemy przetłumaczyć jako „żaden/żadna“.
- Ich habe kein Geld. (Nie mam pieniędzy.)
- Er hat keine Schwester. (Nie ma siostry.)
Przeczenie za pomocą słów „nie“ (nigdy), „niemand“ (nikt), „nirgendwo” (nigdzie)
- Niemand ist gekommen. (Nit nie przyszedł.)
- Nie habe ich meinen Schlüssel vergessen. (Nigdy nie zapomniałem swojego klucza.)
- In der Stadt kann man nirgendwo parken. (W mieście nie da się nigdzie zaparkować.)
Uwaga! W przeciwieństwie do języka polskiego, w którym w jednym zdaniu może występować kilka zaprzeczeń (np. Nikt nigdy tam nie przyszedł), w języku niemieckim w jednym zdaniu może występować tylko jedno zaprzeczenie.
Do góry
